Contact begint met delen!

Welkom op deze blog. Graag reacties of blog mee!
maandag 11 maart 2013

postheadericon Wees gelukkig, verdorie!

Ik las gisteren een stukje van Trudy Dehue, een Groningse hoogleraar. Ik was nooit zo’n fan van Trudy.
Ze had eerder een geruchtmakend boek geschreven over mensen met psychische aandoeningen in Nederland.
Dat waren er onrustbarend veel. Ze hadden bovendien allemaal dure medicijnen, therapieën en wazige ziektebeelden.  Maar ik had geen behoefte aan haar betweterige meningen! Ik had toch zelf niet om de ellende van mijn depressie gevraagd?

Haar artikel sprak mij dit keer wel aan.  Ze constateerde dat in onze maatschappij een loodzwaar verwachtingspatroon  bestaat: er wordt van jou verwacht dat je succesvol bent en gelukkig wordt.
Lukt dat niet of niet zo goed, nou, dan is dat wel je eigen schuld!
Als je een beetje kunt zingen hoor je minstens de Voice of Holland te bereiken. Terwijl zingen voor vriendjes, familie of de buurt wel misschien net zo leuk is. Je moet altijd en eeuwig geluk uitstralen, “positief denken” , ook al ben je ernstig ziek. Geluk, dat heb je zelf in de hand, zo toetert men in deze tijd. “Geluk is maakbaar” . O ja?
Waarom loopt dan niet iedereen altijd fluitend rond?

Soms maak je geluk mee, vaak onverwachts, soms ben je een hele dag eerder “bewusteloos”  bezig: je kunt dan achteraf niet meer zeggen of het nou wel of niet een gelukkige dag was. En sommige dagen had je eigenlijk liever niet meegemaakt. “Op sommige dagen was ik maar anderhalve minuut gelukkig” , zei Adriaan van Dis een keer in een interview. Hij voegde eraan toe, dat zijn dag door dit korte moment toch nog de moeite waard was geweest.
Het moet allemaal zo perfect in deze tijd, alles schoon geboend, het uiterlijk zo onberispelijk, de kinderen gepusht tot grote carrièrehoogten. Wat doen we dan met kinderen die niet zo kunnen meekomen? Soms geven we ze graag een stempeltje, een stoornis, zegt Trudy, om te verbergen dat ze niet zo perfect zijn, en niet zo succesvol. We sleutelen er wat aan, met de beste bedoelingen, in de hoop dat uiteindelijk hun leven toch nog spannend en gelukkig wordt, is dat immers niet ons doel?
Helaas zijn er ook de hopeloze gevallen. Ze bevolken de GGZ-instellingen.  Zij willen maar niet begrijpen dat ze gelukkig dienen te zijn en ook niet dat “ze dat wel zelf moeten doen” . Voor hen heb ik alleen nog maar de “eigen schuld dikke bult” politiek. Zij moeten flink aangepakt worden. Ze moeten niet zeuren over stigma en allerlei stoornissen. En als ze niet meewerken, laat ze het dan ook maar in hun portemonnee voelen!

 Henk

1 reacties:

Anoniem zei

Ja, Henk soms helpt het om weer terug te gaan naar de roots, waar draait het eigenlijk ook al weer om? Ben je als verpleegkundige gestart, om op het einde van de dag te kijken of je genoeg "productie" gedraait hebt, of om met een gevoel naar huis te gaan dat je misschien iets hebt kunnen betekenen voor een ander?
En dan kies ik ervoor even terug te gaan naar de basis, naar de mensen die geen mogelijkheden/kansen hebben en arm zijn, honger hebben, kinderen die geen ouders meer hebben etc. Daar een bijdrage te gaan leveren, te gaan werken al is het maar een maandje om te ervaren waar het ook weer allemaal om draait, soms heb ik het idee dat ik dat verlies in deze maatschappij, omdat je inderdaad mee moet wil je "overleven". Kan dan bij terugkomst hopelijk weer met energie mijn bijdrage leveren en de positieve kanten zien, al zal ik het altijd nodig hebben bij tijd en wijle terug te gaan naar de roots.
Mieke

Mogelijk gemaakt door Blogger.

Volgers

Vragen?

U heeft een vraag? Klik hier

Over dit blog

Dit blog is er voor iedereen die te maken heeft met de geestelijke gezondheidszorg. Grip blogt is nog in ontwikkeling. Er is ruimte voor verhalen, feiten en vragen.
Wie zijn verhaal wil delen op dit blog, kan contact opnemen met de medewerkers van Grip via: grip@ggzoostbrabant.nl

Volg ons

Volg ons via e-mail

Contact Grip

Gebouw 't Warant

Wesselmanlaan 25a
5707 HA Helmond (route)

T 0492 - 84 44 21


Openingstijden:
maandag en vrijdag
van 9.30 - 12.30 en 13.30 - 16.30 uur

dinsdag en donderdag
van 13.30 - 16.30 uur





Gebouw Claraklooster

Molenstraat 74a
5701 KH Helmond (route)

T 0492 - 50 57 41

Openingstijden:

maandag t/m donderdag
van 13.30 - 16.00 uur