Contact begint met delen!

Welkom op deze blog. Graag reacties of blog mee!
woensdag 5 november 2014

postheadericon Niet begrepen worden!


In 2009 begon alle ellende. Ik had een leuke baan in een Farmaceutisch bedrijf. Daar was ik al 11 jaar werkzaam als Logistiek Medewerker.
Ik kreeg rugklachten onderzoeken bij Viasana in Mill. Na een MRI scan werd geconstateerd dat ik een slijtage in de onderste wervels had. Door verwezen naar Dekkerswald daar werden Facet spuiten toegediend, maar die hielpen niet. Uiteindelijk werd mijn zenuw in de rug lam gelegd.

Iedere dag leven met pijn, maar niet begrepen worden. Aan de buiten kant was bijna nooit wat te zien, wat ik deed was zoveel mogelijk mooi weer spelen, de acceptatie kon ik voor mij zelf maar moeilijk bevatten.
We hadden een zoon van toen 1 jaar, daar moest ik ook voor zijn, ondanks mijn sterke beperkingen.


Een jaar lang doorgegaan, beste beentje voor gezet. Ik wilde voor mijzelf door blijven werken. Collega’s dachten dat er niets aan de hand was stelde me aan, maar onder tussen stierf ik van de pijn. Iedere dag weer sleurde ik mezelf naar het werk toe.

Na goede beoordelingen en te zijn gepromoveerd, zou men mij aangepast werk geven, alles was geen probleem. Na maanden kwam mijn werkgever met het bericht dat ze mij het baantje voor administratief medewerker niet meer konden aanbieden, mijn wereld stortte in, 43 jaar en dan thuis komen te zitten hoe konden ze dit van mij afpakken? Het gevolg was dat ik naar maatschappelijk werk op het werk werd door verwezen, ik kon het niet bevatten, onbegrip….

Daarbij kwam voor mij ook de Tolbrug aan de orde, leren omgaan met de pijn, acceptatie en leren doseren. Samen met lotgenoten werken naar je einddoel, daar ging een wereld voor mij open. Ik trof daar een mede cliënt die gelijk was aan mijn verhaal. Eindelijk iemand die mijn situatie begreep en ik die van hem. Het gevoel dat je er niet alleen voor staat, (een maatje) dat is o zo belangrijk. Eindelijk je ervaringen kunnen delen.
 
Begrepen worden, wat fijn!
 
 
Marie-Claire

1 reacties:

Anoniem zei

Het is fijn als iemand precies weet wat je voelt! Dan pas voel je je serieus genomen! Toen het geestelijk heel slecht met me ging voelde ik veel onbegrip van mensen om me heen omdat ze niet begrepen wat er aan de hand was! toen ik met mijn therapie begon deed het me goed dat er eindelijk iemand was die wist hoe ik me voelde, dus ik kan jou verhaal heel goed begrijpen! Ik wens je veel kracht verder

Mogelijk gemaakt door Blogger.

Volgers

Vragen?

U heeft een vraag? Klik hier

Over dit blog

Dit blog is er voor iedereen die te maken heeft met de geestelijke gezondheidszorg. Grip blogt is nog in ontwikkeling. Er is ruimte voor verhalen, feiten en vragen.
Wie zijn verhaal wil delen op dit blog, kan contact opnemen met de medewerkers van Grip via: grip@ggzoostbrabant.nl

Volg ons

Volg ons via e-mail

Contact Grip

Gebouw 't Warant

Wesselmanlaan 25a
5707 HA Helmond (route)

T 0492 - 84 44 21


Openingstijden:
maandag en vrijdag
van 9.30 - 12.30 en 13.30 - 16.30 uur

dinsdag en donderdag
van 13.30 - 16.30 uur





Gebouw Claraklooster

Molenstraat 74a
5701 KH Helmond (route)

T 0492 - 50 57 41

Openingstijden:

maandag t/m donderdag
van 13.30 - 16.00 uur